|
Twaalf-snarige gitaren hebben 6 paar snaren, meestal met elk paar in dezelfde noot gestemd. Bij de extra E, A, D en G snaren is de extra noot een octaaf hoger. De snaarparen worden gezamelijk gespeeld, dus de techniek en stemming is hetzelfde als bij een gewone gitaar, echter de klank is voller. Deze gitaar wordt vooral veel gebruikt in folk en ballads.
|
|
|
In Rock4Star zitten aleen maar gitaarspelers,
en het zijn er 2: MAURO en PATRICK
|
|
een semi-akoestische gitaar, voorzien van een klankkast (met F-gaten), met daarin een massief stuk hout, en die qua klank het midden houdt tussen de twee andere varianten.
|
|
De eensnarige gitaar is een zeldzaam voorkomende gitaar die vooral in de Delta Blues voorkwam in de jaren '30 en '40. Eddie One String Jones had regionaal succes met een versie van "Rolling ans Tumbling Blues" op een 1-snarige met een pickup en Mississippi bleus muzikant Lonnie Pitchford bespeel een vergelijkbaar, zelfgemaakt instrument.
|
|
Een 3rd bridge-gitaar is een prepared gitaar met een extra derde brug. Dit kan een normale gitaar zijn die aangepast is, of een zelfgebouwd instrument. Lee Ranaldo van Sonic Youth is bekend om zijn schroevendraaiertechniek, waarbij hij een schroevendraaier tussen de snaren en het fretboard klemt op harmonische posities om resonanties te creëren. Glenn Branca, Bradford Reed en Yuri Landman zijn gitaarbouwers die speciale afwijkende instrumenten bouwden om deze techniek beter uitvoerbaar te maken.
|
|
|
de body is massief of uit twee gelamineerde delen opgebouwd en klankkastresonantie is totaal afwezig. Van rondzingen (feedback) heeft de solid-body minder last zodat ze beter geschikt is voor hoge geluidsniveaus. Deze gitaar levert meer sustain en hoge tonen.
|
|
hollow-body is voorzien van een volwaardige klankkast. De klank wordt extra versterkt door een elektrische opnemer.
|
|
|
Een elektrische gitaar is een gitaar die doorgaans geen klankkast heeft maar zijn geluid uiteindelijk produceert door een luidspreker.
De trillingen van de stalen snaren worden opgepikt door elektromagnetische opnemers (pickups) die bestaan uit magneten en spoelen. De verstoringen van het magneetveld worden omgezet in elektrische stroom die via een kabel van de gitaar naar een versterker wordt geleid. Deze versterker zet het elektrische signaal uiteindelijk middels een luidspreker om in hoorbaar geluid. De vorm van de gitaar is nauwelijks van belang voor de uiteindelijke klank van de gitaar maar des te meer voor het speelgemak. Hoe minder geluid er van de trillende snaar wordt overgedragen op de 'body' van de gitaar, hoe langer een snaar kan blijven trillen. Dit lange doorklinken (sustain) geeft mogelijkheden die een akoestische gitaar niet heeft. Vaak is er op de elektrische gitaar een tremolo gemonteerd, waarmee je de klank van de gitaar kan laten vibreren door de spanning in de snaren afwisselend te verlagen en te verhogen.
|
|
De zeven-snarige gitaar heeft meestal een extra lage B boven de E-snaar. Steve Vai heeft deze gitaar populair gemaakt. Samen met Ibanez ontwierp hij de bekende Jem en andere gitaren in de jaren '80. Sinds de opkomst van de Nu-Metal zijn deze gitaren weer in de belangstelling gekomen.
|
| Dubbel hals gitaren (Double Neck) | |
|
Een dubbelhals, of dubbelnek is een gitaar met twee halzen. Deze gitaren komen in verschillende vormen, namelijk met een van de halzen 12-snarig en de andere 6-snarig (Gibson EDS 1275, zoals gebruikt door Jimmy Page en Pete Townshend), beide halzen 12-snarig of 6-snarig, of een van de twee halzen akoestisch en de andere elektrisch (Guild Crossroads, zoals gebruikt door Slash), of zelfs een 12-snarige hals gecombineerd met een basgitaar (Custom gebouwd voor Mike Rutherford). De reden tot het gebruiken van een dubbelhals is simpel: een artiest moet in een paar seconden kunnen overstappen van 12-snarig naar 6-snarig of andersom. Een doubleneck is vaak voorzien van een driestandenschakelaar waarmee men: (stand 1) gitaar 1 aanzet en gitaar 2 uit, (stand 2) gitaar 1 en 2 allebei aanzet of (stand 3) gitaar 2 aan en gitaar 1 uit.
|
|
0
